wtorek, 28 lutego 2012

34. Potępieni

Autor: Chuck Palahniuk
Tytuł: "Potępieni"
Wydawnictwo: Niebieska Studnia

Ocena:
Piekło chyba nikomu nie kojarzy się dobrze. Kiedy słyszymy to słowo, oczami wyobraźni najczęściej widzimy diabła lub wielki ogień. A jak przedstawiono piekło w literaturze?

„Nadzieja to uporczywy i trudny do wyplenienia feler, którego powinniście się pozbyć. Jest jak uzależnienie, z którego trzeba się wyrwać.”

Chuck Palahniuk to amerykański pisarz satyryczny i niezależny dziennikarz. Jego styl można określić jako minimalizm z elementami cynizmu i ironicznego czarnego humoru. Mieszanka specyficznego poczucia humoru i dziwacznych wydarzeń, które autor wplata w swoje historie sprawiła, że Palahniuk bywa określany jako "pisarz szokujący" i często jest krytykowany.

Madison jest wychowana w domu, gdzie wszystko jest idealne. Matka siedzi wciąż przed laptopem, przestawiając wciąż na nowo wszystko w swoich kilkudziesięciu willach, a swoją córką bynajmniej nie jest zainteresowana. Madison zaczyna brać narkotyki i po swojej śmierci w wieku 13 lat trafia do Piekła. Stamtąd niema już niestety powrotu i dziewczyna na zawsze będzie potępiona. Bardzo chce poznać Szatana i na poszukiwanie go wyrusza z nowo poznanymi przyjaciółmi. Czy im się uda?

„Jedynym powodem, dla którego Piekło jest dla nas Piekłem, powtarzam do znudzenia, jest nasze oczekiwanie, że będziemy się tu czuli jak w Niebie."

Piekło przedstawione przez autora jest odrażające, okropne i straszne. Wszędzie panuje syf i bród, ludzie kłamią i wciąż zawodzą, jest ciemno i wilgotno. Skazańcy siedzą w klatkach, które są śmierdzące i spleśniałe.  Przypomina to obraz Boska Komedia Dantego Alighieri, myślę, że między innymi na nim opierał się pisarz, kiedy tworzył swoją powieść.

„Potępieni” to książka z pewnością kontrowersyjna i skłaniająca do myślenia. Nie da jej się przeczytać „od tak”, ponieważ przy czytaniu towarzyszy wiele emocji. Pan Palahniuk miał z pewnością świetny pomysł na książkę, ale lektura nie każdemu może przypaść do gustu. Jest dla osób, które przede wszystkim lubią taką literaturę – mocną, uderzającą i zapadającą w pamięć.

To co mogę zarzucić książce, to to, że pojawia się w niej bardzo dużo angielskich i amerykańskich nazw, nieprzetłumaczalnych na język polski. Aby poznać ich znaczenie, trzeba poszukać ich w słowniku, a ponieważ autor używa języka potocznego nie wszystkie się w nim znajdują. Może nie utrudnia to bardzo lektury, a jednak trochę irytuje.
 
Po lekturze książki mam ochotę na poznanie innych dzieł tego autora, bo pisze nieprzeciętnie i jestem ciekawa jak poradzi sobie z inną tematyką. Wam polecam zapoznać się z tym dziełem, bo wielu odnajdzie tu to czego szukało.
5/6
7,5/10

Za książkę dziękuję portalowi Duże Ka

niedziela, 26 lutego 2012

33. LO-teria

Autor: Małgorzata Karolina Piekarska
Tytuł: LO-teria
Wydawnictwo: Nowy Świat

Ocena:
Pierwsza część „Klasa Pani Czajki” co prawda nie zachwyciła mnie, ale autorka zaciekawia i chciałam poznać dalsze części, zwłaszcza, że do bohaterów przywiązałam się. Co z tego wynikło? Czy LO-teria jest lepsza czy może gorsza niż poprzedniczka?


Bohaterowie „Klasy pani Czajki” idą do liceum. Muszą się rozdzielić, ale nadal utrzymują kontakty. Nawiązują się również nowe przyjaźnie i antypatie. Przeżywają mnóstwo przygód i pokonują pułapki losu. Stają przed wieloma trudnymi wyborami i często nawet najprostsze rzeczy w ich życiu się komplikują.

Ta część podobała mi się o wiele  bardziej. Autorka ma o wiele lepszy warsztat pisarski i to widać. Styl już nie jest taki nudny i ciągnący się,  a akcja o wiele bardziej żywsza.  Kilka razy bardzo się zaskoczyłam, ponieważ jest tu wiele zwrotów akcji.  O tej książce nie mogłabym już powiedzieć, że jest przewidywalna i banalna, bo z pewnością taka nie była.  Również problemy, które w „Klasie Pani Czajki” były dość błahe, w „LO-terii” są o wiele poważniejsze. Autorka obala stereotypy i pokazuje młodzieży, że w życiu nie wszystko jest takie kolorowe.

Duży plus dla autorki za to, że kontynuowała przygody bohaterów z poprzedniej części, ale wprowadziła również nowe postacie oraz ułożyła starym bohaterom, którzy wcześniej byli na drugim planie nowe przygody. Miło było poczytać o niby tych samych, a jednak innych, bo starszych, poważniejszych i mądrzejszych bohaterach.

Duży plus również za humor, który pojawił się i w części poprzedniej, ale i tu jest go sporo. Często przy czytaniu wybuchałam głośnym śmiechem. Wprowadzone jest tu również wiele kawałów i żartów, które wypowiadają bohaterzy i  to takich naprawdę śmiesznych i mało znanych.  Na pewno książka poprawia humor :)

Polecam przeczytanie obu części, bo spędzicie przy nich miło czas. Nie są może krótkie, ale czyta się bardzo szybko, ponieważ język jest lekki i młodzieżowy. Powieść odpręża i nie zanudza, więc jest dobra na przerwę między ambitniejszą literaturą :)

5/6
7/10

sobota, 25 lutego 2012

32. Klasa Pani Czajki


Autor: Małgorzata Karolina Piekarska
Tytuł: "Klasa Pani Czajki"
Wydawnictwo: Nowy Świat

Ocena:
"Pierwsze wydanie powieści rozeszło się w nakładzie ponad 30 tysięcy egzemplarzy i znalazło się na liście bestsellerów „Wprost” jako jedyna pozycją dla młodzieży polskiego autora. Książka w wielu szkołach omawiana jest jako lektura uzupełniająca. Wokół strony internetowej autorki www.piekarska.net zawiązał się jej fanklub, z ponad 200 tys. odwiedzin miesięcznie. W wielu bibliotekach dla młodzieży książka jest najchętniej wypożyczaną powieścią. Przez nauczycieli oceniania jest jako pozycja, która ma szansę wzbudzić miłość do książek nawet u największych książkowych malkontentów." (źródło tutaj) Te liczby niewątpliwie robią wrażenie. A jaka naprawdę jest "Klasa Pani Czajki"?

Małgorzata Karolina Piekarska to dziennikarka prasowa i telewizyjna. Na co dzień związana z TVP3, na antenie której emitowane są jej reportaże, oraz z lokalnymi programami informacyjnymi - Telewizyjnym Kurierem Warszawskim i Kurierem Mazowieckim. Od początku istnienia przez 12 lat publikowała artykuły, reportaże i wywiady w dwutygodniku "Cogito". Tam przez blisko 7 lat ukazywały się jej felietony "Wzrockowisko" przynosząc jej popularności wśród młodego pokolenia. Jest członkiem warszawskiego oddziału Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.

"Klasa pani Czajki" to powieść o pewnej klasie z warszawskiego gimnazjum. Jak to w życiu bywa, zawiązują się pierwsze przyjaźnie, pierwsze zakochanie, ale również i konflikty oraz zabawne sytuacje. Wyróżniają się tu takie postacie jak skromna Małgosia, dowcipny Maciek, zarozumiała Kaśka, zamknięty w sobie Michał i wiele innych równie ciekawych osób. Młodzież przeżywa przeróżne przygody, które kończą się całkiem zabawnie i niespodziewanie. Bohaterów poznajemy przez trzy lata gimnazjum i widzimy zmianę w ich charakterach.

Książka ta jest zupełnie w 100% młodzieżowa. Spodobała się wielu nastolatkom o czym świadczą pozytywne recenzje umieszczone na okładce. Ale ja wykryłam również kilka znaczących wad. Oto niektóre z nich...

Przede wszystkim przewidywalność. Prawie wszystkie wydarzenia można było odgadnąć już po kilku stronach książki. Autorka nie używa skomplikowanego języka, dlatego też czyta się bardzo szybko. Dużo tu jest prostoty, bo przygody te publikowane były kiedyś w gazecie. I takie właśnie są - niedługie, przewidywalne i dość banalne. Denerwowała mnie również długość rozdziału - niektóre były tak krótkie, że ledwie zaczynamy go czytać i akcja zaczyna się rozkręcać, on już się kończy.

Poza tym autorka niczym nas nie zaskakuje. Normalni nastolatkowie, mający normalne przygody. Przygody, które mogły zdarzyc się każdemu z nas. Chociaż w tym momencie muszę oddać również słuszność i uznanie dla pani Małgosi, bo trzeba przyznać, że w każdym rozdziale swojej powieści ukryła morał - nastolatka lub nastolatek czytający to, oprócz miło spędzonego czasu coś jeszcze ze sobą wyniesie.

Mimo mojej krytyki, książka mi się podobała. Co prawda, może nie zasługiwałaby na kupienie jej za własne pieniądze z księgarni, ale za to z biblioteki warto ją sobie wypożyczyć. Styl jest bardzo lekki i nie zanudza, więc czytanie jest przyjemnością. Mimo wszystko czas, który spędziłam przy tej książce nie był stracony, a wręcz przeciwnie i bardzo chętnie sięgnę po kontynuację. 

4/6
6/10
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...