czwartek, 14 czerwca 2012

71. Opowieści o Niewidzialnym

Autor: Eric-Emmanuel Schmitt
Tytuł: "Opowieści o Niewidzialnym"
Wydawnictwo: Znak

Ocena:
Religia i wiara w naszym życiu to coś bardzo osobistego. Nikt nie jest do tego zmuszany (i nie powinien) i wiara powinna być osobistą decyzją każdego człowieka. Również jego wyborem powinno być to w co wierzy – czy jest chrześcijaninem, czy Żydem czy może muzułmanem. Te trzy główne religie dominują w obecnym świecie.. I o nich właśnie są trzy opowiadania w książce „Opowieści o Niewidzialnym”.

Pierwsze opowiadanie to znane większości „Oskar i Pani Róża”. Opowiada o ciężko chorym dziewięcioletnim chłopcu – Oskarze, leżącym w szpitalu. Jego rodzice prawie się nim nie interesują – sami są przestraszeni jego chorobą. Jest jednak osoba, która nie boi się bawić i pocieszać chłopca – wolontariuszka czyli Pani Róża. To właśnie ona zachęca go, aby powierzył swoje problemy Bogu i napisał do Niego list. W każdym liście może poprosić Boga o jedną rzecz. Wkrótce potem okazuje się, że Oskar niedługo pożegna się z tym światem. Jak przeżyje swoje ostatnie dni?

Drugie opowiadanie nosi tytuł „Pan Ibrahim i Kwiaty Koranu”. Już prawie dorosły Mojżesz, czyli  Momo mieszka tylko z tatą, który nie kocha go i ciągle go gani. Chłopak czuje się niepotrzebny nikomu. Codziennie podkrada jakieś smakołyki w sklepie pana Ibrahima zwanego „Arabem” z powodu godzin otwarcia sklepu.  Z biegiem czasu chłopiec zaprzyjaźnia się z mężczyzną i coraz częściej przesiaduje w sklepiku słuchając jego opowieści. Jak wpłynie to na jego życie?

Trzecie i już ostatnie opowiadanie to „Dziecko Noego”. W wyniku wybuchu drugiej wojny światowej, Joseph – młody Żyd, jest rozłączony ze swoimi rodzicami. Schronienie znajduje w „Żółtej Willi” gdzie opiekuje się nad bezdomnymi sierotami, w tym również nad Żydami, katolicki ksiądz Pons. Chłopak znajduje tam opiekę  zrozumienie, a ksiądz opiekuje się swoimi podopiecznymi często narażając własne życie. Jak zmieni się przez to życie chłopca?

Połączenie tych trzech, z pozoru różnych, ale przy głębszym przypatrzeniu bardzo powiązanych ze sobą historii Schmitta było świetnym pomysłem. Pokazują one trzy dominujące religie – chrześcijaństwo, judaizm i islam w połączeniu. I tak w „Oskarze i Pani Róża” styka się katolik z ateistą, w „Panu Ibrahim i kwiaty Koranu” Żyd z muzułmaninem, a w „Dziecko Noego” katolik z Żydem. Żadne jednak z tych spotkań nie kończy się przemocą, wyzwiskami czy też innymi negatywnymi skutkami, a wręcz przeciwnie – bohaterowie zaprzyjaźniają się ze sobą mimo różnych poglądów.

Język Schmitta jest prosty, zrozumiały i plastyczny. Kryje się w nim jednak wielki przekaz, a cytatów i mądrych myśli mamy tu całe morze. W prosty sposób trafia swoimi opowiadaniami w samo sedno czytelniczego serca i wywołuje emocje – radość, smutek, złość, łzy.

Książka jest przepięknie wydana. Opowiadania zdobią ciekawe, czasami zabawne ilustracje. Czcionka jest dość duża i czyta się przyjemnie, a twarda oprawa sprawia, że książka nie niszczy się. Okładka jest prosta, schematyczna, ale przez to ciekawa i zastanawiająca. „Opowieści o Niewidzialnym” jest więc niewątpliwie pozycją, która pięknie prezentuje się na regale z książkami.

Wszystkie trzy opowiadania polecam zarówno w jednym zbiorze jak i osobno – z pewnością warto się z nimi zapoznać. Eric-Emmanuel Schmitt to mistrz słowa i prostego przekazu, bo w niedługim opowiadaniu potrafi przekazać ważne rzeczy. Polecam!

6/6
9/10

21 komentarzy:

  1. "Oskara..." znam i kocham, a resztę- chcę, chcę chcę! <3

    OdpowiedzUsuń
  2. Bardzo chętnie przeczytam :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Czytałam wszystkie te opowiadania. Razem i osobno. Piękne. <3

    OdpowiedzUsuń
  4. Mam dokładnie taki sam egzemplarz ;) Największe wrażenie wywarło na mnie "Dziecko Noego" ;)

    OdpowiedzUsuń
  5. No nie wiem, recenzja zachęcająca, ale czytałam opowiadania z "Trucicielki" i jak dla mnie dno- drugi Coelho, sypiący banałami na lewo i prawo..

    OdpowiedzUsuń
  6. Twórczość Eric-Emmanuela Schmitta trochę znam, i myślę, że i na tą książkę się pokuszę :)

    OdpowiedzUsuń
  7. Tym razem to jednak nie do końca to, co chętnie czytam, więc powiem pass.
    Pozdrawiam serdecznie!

    OdpowiedzUsuń
  8. Nawet nie wiedziałam, że Eric-Emmanuel Schmitt napisał książkę ,,Opowieści o Niewidzialnym''. Raczej go kojarzę z innymi książkami, choć jeszcze sama ich nie czytałam. Zamierzam jednak w w okresie wakacyjnym nadrobić te braki.
    Pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
  9. Wszystkie opowiadania są mi znane. Schmitt to jeden z moich ulubionych autorów. Pisze w sposób niesamowity. Pięknie i z prostotą.

    OdpowiedzUsuń
  10. bardzo lubię powieści i opowiadania Schmitta. w prostych słowach opisuje rzeczy ważne, czyniąc je bardziej zrozumiałymi.

    OdpowiedzUsuń
  11. mam wrażenie, ze już wszyscy mają na koncie przynajmniej jedną książkę autorka, rzecz jasna, oprócz mnie...

    OdpowiedzUsuń
  12. Uwielbiam powieści Schmitta i nie czytałem z tego tomiku tylko Ibrahima. :)

    OdpowiedzUsuń
  13. Czytałam wszystkie opowiadania oprócz "Dziecka Noego" - mam zamiar wkrótce po nie sięgnąć.
    Uwielbiam tego autora:)

    OdpowiedzUsuń
  14. Chętnie bym przygarnęła ;)

    OdpowiedzUsuń
  15. Zbiory opowiadań to całkowicie nie moja bajka. Zdecydowanie wolę długie powieści :)

    OdpowiedzUsuń
  16. Jeśli trafię to przeczytam :D

    OdpowiedzUsuń
  17. Mam w planach zapoznać się z tym autorem, i niedługo to uczynię! :D

    OdpowiedzUsuń
  18. Mimo wszystko na razie sobie odpuszczę, ani mnie nie ciągnie, ani czasu nie mam xd

    OdpowiedzUsuń
  19. Nie czytałam jedynie "Pana Ibrahima..." jednak dwa pozostałe uwielbiam. Szczególnie "Dziecko Noego".

    OdpowiedzUsuń
  20. Pożyczyłam tę książkę koleżance, i więcej ani jednej, ani drugiej na oczy nie widziałam. Te opowieści (bardziej nowelki właściwie niż opowiadania) są dla mnie bardzo ważne, poruszają jakąś taką czułą strunę duszy...;)

    OdpowiedzUsuń

Będzie mi bardzo miło, jeśli zostawisz po sobie jakiś ślad :D

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...